Wychowanie w refleksji

Przypowieść o mojej córce i talerzu: Karolinka postanowiła jeść potrawy z talerza w określonej kolejności. Zdecydowała, że najpierw zje rzecz, która najmniej jej smakuje, żeby mieć ją z głowy, a na koniec zostawi sobie najlepsze. I tak, z talerza zniknęły wszystkie ziemniaki, potem cały mielony, aż wreszcie zostały na nim już tylko ulubione, zasmażane buraczki. Dumna ze swego wyczynu córka, entuzjastycznie zabrała się za pałaszowanie swojego przysmaku, gdy nagle, po dwóch kęsach, stwierdziła z rozżaleniem: „Mamo, ja już nie mogę. […]

Silna i niezależna kobieta – taka z memów, ma kota i butelkę wina w lodówce. To, czego z pewnością nie ma, to … dzieci. O ile siła niewątpliwie jest w macierzyństwie na wagę złota, to niezależność … dobra, nie kończę nawet tego zdania. Jaka, kurwa, niezależność?  Macierzyństwo i niezależność po prostu się ze sobą gryzą. I tutaj, idę o zakład, że nikt, nawet te idealne, świetnie zorganizowane i zbalansowane matki, nie znajdą argumentu, który obali tę tezę. Chcąc samodzielnie

„Weź już nie grzesz, kobieto. Masz zdrowe dzieci, dach nad głową i wsad do gara. Idź do fryzjera i zaraz ci się polepszy. Tobie jest ciężko? To co mają powiedzieć kobiety, które … ”O, ja … Jak ja bym chciała, serio, jak ja bym bardzo chciała, żeby wszystkie moje problemy rozwiązała … wizyta u fryzjera! Proszę bardzo: nie śpisz czwartą noc z rzędu? Idź do fryzjera, będziesz … nie spać w czadowej fryzurze. Nie wyrabiasz się z pracą? Ależ,

Z chwilą, gdy dowiadujesz się, że rośnie w Tobie nowe życie, kierujesz ku niemu wszystkie swoje myśli. Skupiasz się na tym, jak przebiega ciąża i przygotowujesz się do swojej nowej życiowej roli. I pewnie nie zauważasz, jak w tym samym czasie kiełkuje coś jeszcze – lęk. Tuż obok maleńkiego człowieka, rośnie ziarenko Twojego lęku, który wcale nie przemija w chwili szczęśliwego rozwiązania. Przeciwnie, matczyny lęk rodzi się wraz z Twoim dzieckiem

Wspominam swoje pierwsze samotne wyjście z domu po urodzeniu pierwszego dziecka. Moja córka miała wtedy … 6 tygodni, a ja wybrałam się do … apteki . To wydaje mi się teraz nieprawdopodobne, że przesiedziałam z dzieckiem sześć tygodni bez chwili wytchnienia . A potem uświadomiłam sobie, że w zasadzie przesiedziałam tak … kilka lat . Pamiętam, że było to tuż po Bożym Narodzeniu, na latarniach i w witrynach migotały ozdoby świąteczne. Jakoś nie zwracałam na nie uwagi na spacerach

Od dwóch tygodni, mogę śmiało deklamować, że to jest przecież kwestia organizacji. Znów jestem pracującą mamą. Także, tego … wystarczy wstać odpowiednio wcześnie, położyć się odpowiednio późno, na spokojnie tłumaczyć, jasno stawiać granice, dawać wybór, akceptować frustrację dziecka i nie odmawiać sobie fryzjera. I nie ma innej opcji, będzie dobrze. Można z powodzeniem łączyć macierzyństwo z pracą, a jakże, spójrzcie tylko na mnie… 😉 Co tam, że jeszcze nigdy nie zdarzyło mi się

Jeśli spotkasz mnie o poranku, zobaczysz jak drepczę w szpilkach na parking, obładowana torbami, w których dźwigam to, co niezbędne na kilka najbliższych godzin. Trochę książek, trochę dokumentów, trochę przyborów, coś do jedzenia. Nie zobaczysz jednak wszystkiego, co ze sobą taszczę. Czegoś, co jest mi zupełnie nieprzydatne, a wręcz niepotrzebnie mi ciąży: słabo przespanej nocy, sprzeczki z kimś bliskim, dziury w zębie córki, nieopłaconej w terminie faktury, bolącego odciska i wyrzutów sumienia, że powiedziałam coś,

Czy kobieta może być w życiu szczęśliwa, nie posiadając dzieci? Bezdzietność z wyboru, ostatnimi czasy, opuściła szufladę tabu i zagościła na tapecie. Coraz częściej migają mi wpisy kobiet, które buntują się przeciwko stwierdzeniom typu “tylko matka potrafi to zrozumieć”. Ich autorki dosadnie argumentują, dlaczego matki nie mają żadnych podstaw, by zarzucać bezdzietnym jakiekolwiek “braki” w życiu. Wnioski płynące z tych tekstów są następujące: kobieta nie musi być matką, by doświadczać

To miał być tekst o bezstresowym wychowaniu.  Miałam napisać o tym, że młodzi rodzice (czytaj: ci, z mojego pokolenia), uważają “bezstresowe wychowanie” za pożądany model rodzicielstwa. Dążą do niego, ale okazuje się to niemożliwe, bo nie da się uchronić dzieci przed stresem w życiu. Przez “bezstresowe wychowanie”, rozumieją zupełną rezygnację z przemocy, zarówno fizycznej jak i werbalnej czy emocjonalnej, unikanie kar, krzyków, przymuszania dzieci do posłuszeństwa, zastępując je uczeniem dzieci współpracy, zaakceptowaniem wszystkich emocji i okazywaniem

“Gdybym miał takie oceny jak ty, rodzice nosiliby mnie na rękach”, usłyszała jedna z moich uczennic od kolegi z klasy. Oczy dziewczyny przybrały chmurny odcień, posmutniały i zaszkliły się, a ona zamyśliła się w milczeniu. Zapewne usilnie poszukiwała odpowiedzi na pytanie, dlaczego jej rodzice, mimo spektakularnych wyników w nauce, nie nosili jej na rękach. A może, przeciwnie, ta odpowiedź wydawała jej się oczywista. Była przecież przekonana, że jest najgorszym dzieckiem